Przełomowe orzecznictwo ws. WIBOR: Postanowienie Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 25 czerwca 2024 r. VI ACz 1125/23
Sąd Apelacyjny w Warszawie udzielił kredytobiorcy zabezpieczenia w postaci wstrzymania obowiązku regulowania rat kredytowych. Kluczowym powodem tej decyzji był brak związania kredytobiorcy treścią regulaminu umowy kredytowej, który określał zasady naliczania oprocentowania, w tym stosowanie wskaźnika WIBOR. Kredytobiorca podniósł zarzut, że dokument ten nie został mu doręczony podczas zawierania umowy. Sąd uznał ten argument za wystarczający do przyznania tymczasowej ochrony, podkreślając, że kwestia ta zostanie ostatecznie rozstrzygnięta w toku dalszego postępowania.
Z uzasadnienia postanowienia wynika, że sąd zwrócił uwagę na kilka istotnych aspektów:
- Bank nie wykazał, że kredytobiorczyni otrzymała regulamin określający zasady ustalania wskaźnika WIBOR.
- Konsument nie był świadomy ekonomicznych skutków związania się umową opartą o mechanizm WIBOR.
- Mechanizm ustalania tego wskaźnika został uznany za nietransparentny i niezrozumiały dla przeciętnego kredytobiorcy.
- Bank nie dopełnił obowiązków informacyjnych przy zawieraniu umowy kredytu.
Choć orzeczenie Sądu Apelacyjnego przyznało kredytobiorcy ochronę tymczasową, jego podstawa nie wynikała z samego faktu stosowania WIBOR-u, lecz z niedopełnienia przez bank formalnych wymogów związanych z przekazaniem regulaminu i objaśnieniem zasad naliczania oprocentowania.
Przełomowe orzecznictwo ws. WIBOR: Prawomocne orzeczenie Sądu Okręgowego w Zielonej Górze VI Cz 500/23
Sąd Okręgowy w Zielonej Górze (sygn. VI Cz 500/23) wydał prawomocne orzeczenie, które istotnie wpłynęło na sposób naliczania oprocentowania kredytu jednego z konsumentów. Decyzja ta polegała na przekształceniu klauzuli zmiennego oprocentowania w oprocentowanie o stałej wartości, z wyznaczonym górnym pułapem nieprzekraczającym określonego poziomu. W uzasadnieniu sąd wskazał, że wskaźnik WIBOR jest niezrozumiały dla przeciętnego konsumenta, co oznacza, że bank nie wywiązał się z obowiązku informacyjnego przy zawieraniu umowy kredytowej. W szczególności bank nie przedstawił kredytobiorcy wystarczających wyjaśnień dotyczących sposobu ustalania WIBOR oraz źródeł danych, na podstawie których jest on obliczany.
Kredytobiorca pierwotnie uzyskał zabezpieczenie roszczeń, co pozwoliło mu na spłatę kredytu bez odsetek opartych na WIBOR. Jednak po odwołaniu banku sąd zmienił tę decyzję i ustalił stałe oprocentowanie na poziomie 3,31%. Pomimo tej korekty, orzeczenie nadal było znaczną korzyścią dla klienta, który uniknął zmiennych kosztów wynikających z rosnącego wskaźnika WIBOR.
Decyzja ta może stanowić istotny precedens dla innych spraw dotyczących kredytów opartych na zmiennym oprocentowaniu i może zachęcić kolejnych kredytobiorców do dochodzenia swoich praw w sądach.
W razie pytań i wątpliwości związanych z powyższą materią zapraszamy do kontaktu z naszymi ekspertami:
- Piotrem Włodawcem: wlodawiec[at]prokurent.com
- Marcinem Bandurskim: bandurski[at]prokurent.com
- Arturem Okoniem: okon[at]prokurent.com
Autorzy:
- Piotr Włodawiec – Radca prawny / Starszy Partner
- Marcin Bandurski – Adwokat / Partner
- Artur Okoń – Radca prawny / Partner
